„wierają bardzo dużo krzemu. Ponieważ sole krzemu są trudno rozpuszczalne w wodzie, istnieje problem niedostatku tego pierwiastka. W powierzchniowych wodach Atlantyku zawartość krzemu wynosi 50—100 mgm3 wody. Na głębokości 1000 m wzrasta do 170 mg, a na głębokości 3000 m — do 500, czyli pół miligrama w litrze wody. Nie są to duże ilości, więc przy intensywnej fotosyntezie i wzroście fitoplanktonu następuje dosyć szybkie wyczerpywanie krzemu z powierzchniowych warstw wody. Może to doprowadzić do zahamowania aktywności fotosyntetycznej morza.
Prawo minimum i czynniki ograniczające produkcję roślinną w morzu. Prawo minimum, odkryte przez J. Liebiga i dobrze znane rolnikom, stosuje się również do produkcji roślinnej w morzu. Na 40 mg zasymilowanego węgla fitoplankton morski zużywa około 7 mg azotu i 1 mg fosforu. Bez odpowiednich ilości azotu i fosforu nie może się odbywać produkcja związków organicznych, nawet przy najlepszych warunkach oświedenia i dobrym zaopatrzeniu planktonu w dwutlenek węgla. Krytyczny przegląd stosunków panujących w morzu, z uwzględnieniem składu chemicznego wody morskiej i warunków fotosyntezy, prowadzi do wniosku, że czynnikiem ograniczającym jest z reguły niedostatek światła w głębszych warstwach wody oraz niedostatek azotu, fosforu i krzemu w warstwach powierzchniowych.“(13)