„na drodze elektrycznej. Utrzymując między temperaturami obu płytek (oddalonych od siebie np. o wartości rzędu 10_ł — 10_1 cm) małe, niezależne od czasu różnice, obserwujemy, że przepływ ciepła będzie szybko malał z czasem, zmierzając do pewnej minimalnej stacjonarnej wartości. Zachowanie to ilustruje spełnienie zasady ^minimum źródła entropii. Z fizycznego punktu widzenia malenie przepływu ciepła z czasem wywołane jest ogrzewaniem cieczy, zajmującej objętość między płytkami, do wyższej temperatury niż miała ona w stanie początkowym. W stanie stacjonarnym obserwujemy proces prostego przewodnictwa ciepła między obu płytkami. Jeżeli natomiast temperaturę dolnej płytki będziemy stopniowo podwyższać, to osiągniemy stan, w którym w układzie powstanie konwekcja. Wywołana jest ona faktem niższej gęstości warstw dolnych cieczy (wyższa temperatura) niż warstw górnych (temperatura niższa). Wystąpienie konwekcji spowoduje wzrost przepływu ciepła, gdyż obok przewodnictwa pojawi się konwekcyjne przenoszenie energii wewnętrznej. Zauważamy, że ta intensyfikacja przenoszenia energii wewnętrznej pojawia się dopiero przy pewnej krytycznej odległości od stanu równowagi. Progową wartość różnicy temperatury można obliczyć za pomocą teorii stabilności hydrodynamicznej. Powstanie konwekcji oznacza nową strukturę w cieczy, bowiem ruch hydrodynamiczny odbywa się w uporządkowanych komórkach, które łatwo uwidocznić metodami optycznymi. Tak więc, większe odchylenie od stanu równowagi spowodowało powstanie struktury, która wiąże się równocześnie z większą dysypacją energii swobodnej. W stanie konwekcyjnym Joowiem, źródło entropii jest większe niż w sytuacji, w której przenoszenie energii wewnętrznej odbywa się wyłącznie na drodze przewodnictwa. Przejście od stanu bezkonwekcyjnego w kon“(4)