„Kiedy wracam do domu z książką pod pachą, z szyfrem w głowie, moja Ziutka siedzi nad karteczkami, są malutkie, łatwe do schowania. Napisy intrygujące Czeladź, Traktor, Kurier, Polonia, Jeziora, Ogród, Gmach, Szpital, Teresa, Elżbieta, Maria, Julia, Hanko, Pralnia, Gołębnik II, Expedycja, Latawiec.
— Latawiec Co masz z tym wspólnego
— O właśnie! Nie znam adresu. To ja zamienię się teraz w latawca i ganiaj po całej Warszawie. Dali karteczkę i martw się. To samo będzie z gazetkami, trzeba roznieść gazetki tym wszystkim, a gdzie Latawiec
Nie mogę pozwolić Ziutce na bezsensowne latanie, gdy Latawiec w mojej osobie sterczy nad nią. To niepotrzebna strata czasu i narażanie Ziutki. Prędzej czy później i tak się dowie, choćby dlatego, że z kartką wróci do domu. Jak nie Ziutka, to inna łączniczka.
— Nie martw się, Latawiec to ja. Jestem upoważniona do przeglądania korespondencji dla Latawca. Dziś znowu łapią na mieście.
— Dam ci dopiero, jak sprawdzę.
Mamunia pomaga jej ukrywać te karteczki. Już Ziutka wychodzi. Wraca po godzinie policyjnej z tą samą kartką dla Latawca. W kartce nic pilnego. Jakiś Skarbek z Klucza zawiadamia o wysłaniu pieniędzy dla Salamandry na zakup materiałów fotograficznych. Mam sprawdzić, czy kupione, przesłać rachunek wraz z nowym zapotrzebowaniem. Na załączonej bibułce jest wzór sprawozdania budżetowego, podpisany przez jakiegoś „Jeża". Ta pierwsza poczta trochę mnie rozczarowała. Rachunki, budżety, komu się chce tym wszystkim zajmować Kto i gdzie prowadzi tego rodzaju kancelarię Nie znany Skarbek, nie znany Jeż i nie znana komórka Klucz. Może to i dobrze, że są ludzie, którym zależy na każdym groszu, na każdym świstku rozliczeniowej bibułki. Z samego rana pojadę do Salamandry, mam dla niej kilka nowych klisz do odbicia. Jutro także spotykam pierwszą moją kurierkę ze Schroniska. Mamunia daje mi ślicznie uszytą przez siebie lalkę ze schowkiem, przeznaczonym na ukrycie mikrofilmów i szyfrów.“(16)