„Gromkie oklaski. Zagrzmiały w powitalnym wiwacie instrumenty. Byliśmy zażenowani, a jednocześnie setnie ubawieni. Nie warto niczego prostować ani wyjaśniać. Bez zbędnych więc wyrzutów sumienia spędziliśmy w „Chatte Noire" zupełnie niezłą noc, mocno zakrapianą gościnnym koniakiem.
Tymczasem do Sables DOr zawitała prawdziwa wiosna. Pobłękitniało niebo, zza chmur wychynęło wreszcie z dawna oczekiwane słońce, budząc w sercach nowe nadzieje.
W początku pierwszej dekady kwietnia otrzymałem wreszcie przydział. Odkomenderowano mnie na południe Francji, do rejonu miasta Orange. Tam bowiem jeszcze w lutym znalazło się
zgrupowanie wojsk pancernych i motorowych dowodzonych przez generała Maczka. A więc 1 i 2 batalion czołgów, zawiązki 3 i 4 batalionu oraz Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych. Jednostki te rozlokowane zostały w St. CecileLesVignes, Cairanne, Serignan i Piolenc.
Parę dni przebywałem bezrobotnie w Cairannc, lądując ostatecznie w Piolenc jako dowódca plutonu w tak zwanym batalionie zapasowym, którego dowódcą był major Edward Chrościcki. Trzeba było szkolić rekrutów z poboru, w większości Polaków, emigrantów stale mieszkających we Francji.“(2)