„— Tak... należała do niego — z niechęcią odrzekła uśpiona.
— A gdzie się obecnie znajduje — zapytał Gilbert. — Proszę natychmiast odpowiedzieć, bo Jego Królewska Mość nie chce dłużej czekać.
Hrabina zawahała się.
—U PasdeLoup...
Choć wahanie trwało zaledwie krótką chwilę, nie uszło jednak uwagi Gilberta.
— Kłamiesz — zawołał Gilbert — a właściwie usiłujesz skłamać! Gdzie jest szkatułka Chcę wiedzieć! Mów!
— Jest u mnie, w Wersalu — odrzekła hrabina zalewając się łzami i dygocąc na całym ciele. — Jest u mnie, gdzie o godzinie jedenastej w nocy ma czekać na mnie PasdeLoup. Tak umówiliśmy się.
Na zegarze wybiła północ.
— Czy on jeszcze czeka
— Tak. ^
— W którym pokoju
— Kazałam mu czekać w salonie. Stoi tam, oparty o kominek.
— A gdzie jest szkatułka
— Leży przeo" nim na stole... Och!...
—Co takiego
— Niech on jak najszybciej odejdzie stamtąd. Mój mąż, który miał powrócić dopiero jutro, wraca tej nocy z powodu ostatnich wydarzeń. Widzę go. Jest w tej chwili w Sevres. Niech tamten człowiek idzie precz, aby go hrabia nie zastał .w domu.
— Wasza Królewska Mość słyszy Gdzie mieszka w Wersalu hrabina de Charny
— Gdzie pani mieszka, hrabino
— Na bulwarze Królowej.. )
— Doskonale!
— Wasza Królewska Mość raczył usłyszeć... Ta szkatułka należy do mnie. Czy Wasza Królewska Mość wyda rozkaz zwrócenia mi jej“(7)